سبکی تحمل ناپذیر هستی

کاش این روزها بگذرند...

آن روز دنبالت می دویدم و نبودی،و من با تمام وجود دنبالت می دویدم و قلبم توی دهانم میزد و فکر می رفتم اگر بروی دیگر خواهی رفت برای همیشه .اشک می ریختم و می دویدم.و تو یک گوشه آرام ایستاده بودی با سکوتت ،شاید هم آرام آرام اشک می ریختی برای خودت و من فکر می کردم که دیگر مهم نیست،هر چه که بشود فقط نباید بروی ،نخواهی رفت،نمی شود بروی ..و برگشتم تو را دیدم سر جایت ایستاده بودی با سکوتت .

می ترسم از تنهایی

از دو تا بودن هم

از اینکه حوصله آدم از زندگی سر برود

از اینکه کلا چیز حوصله سربری است

و راهی برای فرار وجود ندارد

و همه ریسک ها و دیوانگی ها هم

بیشتر به قهقرا ختم می شوند.

باران می بارد

کلاف کارها توی هم پیچیده

به همه چیز دارم فکر می کنم

خیلی فکر می کنم

باران می زند روی سقف

سیگارم را روشن می کنم

موسیقی باران

کمی آرامم می کند

تابستان باران نمی بارد؟

صدای باران بر پنجره را نخواهیم شنید؟

فکر می کنم چیزی نماند

دوباره از پنجره نگاه خواهم کرد

انتظار خواهم کشید

خواهی آمد

کتاب ،خواب،دلتنگی،عکس ،دلتنگی ،هامون ،اشک ،دلتنگی ،شعر،دلتنگی،کتاب ،خواب.

امان از دست این آدم بزرگا...